Konfigurowanie sieci dla urządzeń zarządzanych (Wi-Fi, Ethernet, VPN, sieć komórkowa)

Skonfigurowane sieci Wi-Fi możesz automatycznie dodawać do urządzeń mobilnych i urządzeń z ChromeOS.

Dodatkowe wymagania sieci Wi-Fi dla urządzeń mobilnych:

• Na urządzeniach z Androidem dodatkowe sieci Wi-Fi ze standardem 802.1X są obsługiwane tylko na urządzeniach z Androidem 4.3 i nowszym.
• W przypadku zarządzanych urządzeń z iOS obsługiwane są te protokoły EAP: PEAP, LEAP, TLS i TTLS.

Uwaga: urządzenie mobilne zawsze dziedziczy ustawienia sieci Wi-Fi użytkownika. Dlatego ustawienia sieci dla urządzeń mobilnych można konfigurować tylko według jednostki organizacyjnej.

Dodawanie sieci Wi-Fi

Zanim zaczniesz: jeśli musisz skonfigurować dział lub zespół dla tego ustawienia, przeczytaj artykuł Dodawanie jednostki organizacyjnej.

1. W konsoli administracyjnej Google otwórz Menu  Urządzenia Sieci. 

   Otwórz stronę Sieci

   Wymaga uprawnień administratora Ustawienia urządzeń udostępnionych.

2. (Opcjonalnie) Aby zastosować ustawienie na potrzeby działu lub zespołu, z boku wybierz jednostkę organizacyjną.
3. Kliknij Utwórz sieć Wi-Fi. Jeśli masz już skonfigurowaną sieć Wi-Fi, kliknij Wi-Fi Dodaj sieć Wi-Fi.
4. W sekcji Dostęp do platform wybierz platformy urządzeń, które mogą korzystać z tej sieci.
5. W sekcji Szczegóły wpisz te informacje:
   1. Nazwa – nazwa sieci Wi-Fi używana w konsoli administracyjnej. Nie musi odpowiadać identyfikatorowi SSID sieci.
   2. SSID — identyfikator SSID sieci Wi-Fi. W identyfikatorach SSID jest rozróżniana wielkość liter.
   3. (Opcjonalnie) Jeśli Twoja sieć nie rozpowszechnia swojego identyfikatora SSID, zaznacz pole Ten identyfikator SSID nie jest rozpowszechniany.
   4. (Opcjonalnie) Aby urządzenia automatycznie łączyły się z tą siecią, gdy jest ona dostępna, zaznacz pole Łącz automatycznie.
   5. Typ zabezpieczeń – wybierz typ zabezpieczeń sieci.

      Uwaga: typ Dynamic WEP (802.1x) jest obsługiwany tylko na urządzeniach z ChromeOS. Na tabletach z Androidem, których użytkownicy korzystają z wersji Education, podczas konfiguracji nie można wybrać typu WPA/WPA2/WPA3 Enterprise (802.1x), ale można go skonfigurować ręcznie po zarejestrowaniu tabletów.

      Kolejne kroki zależą od wybranego typu zabezpieczeń.

6. (Opcjonalnie) Jeśli zaznaczysz WEP (słabe zabezpieczenia) lub WPA/WPA2/WPA3, wpisz hasło zabezpieczeń sieci.
7. (Opcjonalnie) Jeśli zaznaczysz WPA/WPA2/WPA3 Enterprise (802.1x) lub Dynamic WEP (802.1x), wybierz protokół EAP dla sieci i skonfiguruj następujące opcje:
   1. Protokół PEAP:
      1. (Opcjonalnie) Wybierz wewnętrzny protokół do użycia. W większości konfiguracji sprawdza się ustawienie Automatycznie.
      2. (Opcjonalnie) W polu Tożsamość zewnętrzna wpisz tożsamość użytkownika przedstawianą protokołowi zewnętrznemu sieci. Tożsamość obsługuje zmienne nazw użytkownika.
      3. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      4. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
      5. (Wymagane na Androidzie 13 lub nowszym, w innych wersjach opcjonalne) Wybierz urząd certyfikacji serwera.
         Uwaga: w przypadku Androida 13 i nowszych opcje Domyślne urzędy certyfikacji systemu i Nie sprawdzaj (niebezpieczne) nie są obsługiwane.
      6. (Wymagane na Androidzie 13 i nowszych, w innych wersjach opcjonalne, ale zalecane) W polu Dopasowanie sufiksu domeny certyfikatu serwera wpisz co najmniej 1 sufiks.
         Uwaga: urządzenie łączy się z siecią Wi-Fi tylko wtedy, gdy nazwa DNS podmiotu CommonName lub SubjectAlternativeName w certyfikacie serwera uwierzytelniania jest zgodna z jednym z podanych sufiksów.
   2. Protokół LEAP:
      1. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      2. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
   3. W przypadku protokołu EAP-TLS:
      1. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      2. (Wymagane na Androidzie 13 lub nowszym, w innych wersjach opcjonalne) Wybierz urząd certyfikacji serwera.
         Uwaga: w przypadku Androida 13 i nowszych opcje Domyślne urzędy certyfikacji systemu i Nie sprawdzaj (niebezpieczne) nie są obsługiwane.
      3. (Wymagane na Androidzie 13 i nowszych, w innych wersjach opcjonalne, ale zalecane) W polu Dopasowanie sufiksu domeny certyfikatu serwera wpisz co najmniej 1 sufiks.
         Uwaga: urządzenie łączy się z siecią Wi-Fi tylko wtedy, gdy nazwa DNS podmiotu CommonName lub SubjectAlternativeName w certyfikacie serwera uwierzytelniania jest zgodna z jednym z podanych sufiksów.
      4. W sekcji Typ obsługi administracyjnej wybierz opcję:
         • Profil SCEP – wybierz profil SCEP, który chcesz zastosować do tej sieci. Więcej informacji
         • Wzorzec certyfikatu – wpisz URL rejestracji klienta. Podaj co najmniej 1 wartość w polu Wzorzec wystawcy lub Wzorzec tematu.
           Każda podana wartość musi dokładnie odpowiadać danej wartości określonej w certyfikacie. W przeciwnym razie certyfikat nie będzie używany. Serwer powinien dostarczyć certyfikat z tagiem keygen HTML5.
   4. Protokół EAP-TTLS:
      1. (Opcjonalnie) Wybierz wewnętrzny protokół do użycia. Ustawienie „Automatycznie” sprawdza się w większości konfiguracji.
      2. (Opcjonalnie) W polu Tożsamość zewnętrzna wpisz tożsamość użytkownika przedstawianą protokołowi zewnętrznemu sieci. Tożsamość obsługuje zmienne nazw użytkownika.
      3. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      4. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
      5. (Wymagane na Androidzie 13 lub nowszym, w innych wersjach opcjonalne) Wybierz urząd certyfikacji serwera.
         Uwaga: w przypadku Androida 13 i nowszych opcje Domyślne urzędy certyfikacji systemu i Nie sprawdzaj (niebezpieczne) nie są obsługiwane.
      6. (Wymagane na Androidzie 13 i nowszych, w innych wersjach opcjonalne, ale zalecane) W polu Dopasowanie sufiksu domeny certyfikatu serwera wpisz co najmniej 1 sufiks.
         Uwaga: urządzenie łączy się z siecią Wi-Fi tylko wtedy, gdy nazwa DNS podmiotu CommonName lub SubjectAlternativeName w certyfikacie serwera uwierzytelniania jest zgodna z jednym z podanych sufiksów.
   5. Protokół EAP-PWD:
      1. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      2. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
8. (Opcjonalnie) Zaznacz pole Zezwalaj na konfigurowanie adresu IP na urządzeniu (tylko ChromeOS).
9. Skonfiguruj ustawienia sieciowego serwera proxy:
   1. Wybierz typ serwera proxy:
      • Bezpośrednie połączenie internetowe – zezwala na bezpośredni dostęp do wszystkich stron internetowych bez używania serwera proxy. Uwaga: bezpośrednie połączenie internetowe nie jest obsługiwane na tabletach z Androidem, których użytkownicy korzystają z wersji Education.
      • Ręczna konfiguracja serwera proxy – możesz skonfigurować serwer proxy dla wszystkich lub niektórych domen i adresów IP:
        1. Wybierz tryb serwera proxy HTTP. Możesz skonfigurować tylko host SOCKS, jeden host proxy HTTP dla wszystkich protokołów lub różne hosty proxy HTTP dla protokołów.
        2. Dla każdego hosta wpisz adres IP hosta serwera i numer portu do użycia.
        3. Aby w przypadku niektórych domen lub adresów IP serwer proxy był pomijany (nie jest to możliwe w przypadku urządzeń z iOS), w polu Domeny nie korzystające z serwera proxy wpisz je jako listę rozdzieloną przecinkami (bez spacji).
           W nazwach domen możesz używać symboli wieloznacznych. Aby na przykład dodać wszystkie adresy zawierające google.com, wpisz *google.com*.
           Aby określić zakres adresów IP, użyj notacji CIDR, na przykład 192.168.0.0/16. Jednak łączenie symboli wieloznacznych i notacji CIDR (np. 192.168.1.*/24) nie jest obsługiwane.
           Reguły pomijania serwerów proxy według zakresu adresów IP mają zastosowanie tylko do literałów IP w adresach URL.
      • Automatyczna konfiguracja serwera proxy – pozwala określić serwer proxy za pomocą pliku automatycznej konfiguracji serwera proxy (.pac). Wpisz adres URL pliku PAC.
      • Protokół WPAD (Web Proxy Autodiscovery) – pozwala urządzeniom na wykrywanie używanego serwera proxy.
   2. Jeśli używasz serwera proxy z uwierzytelnianiem, dodaj wszystkie nazwy hostów z tej listy do listy dozwolonych.
      Uwaga: ChromeOS obsługuje uwierzytelniane serwery proxy tylko w przeglądarce. Nie obsługuje ich w ruchu niedotyczącym użytkownika ani ruchu pochodzącym z aplikacji na Androida czy maszyn wirtualnych.
10. (Opcjonalnie) W sekcji ustawień DNS wykonaj te czynności:
    1. Dodaj statyczne serwery DNS.
       Każdy adres IP musi być w oddzielnym wierszu. Aby używać serwerów DNS z DHCP, pozostaw to pole puste.
    2. Skonfiguruj niestandardowe domeny wyszukiwania.
       Wpisz jedną domenę w każdym wierszu. Aby używać wartości z DHCP, pozostaw to pole puste.
11. W sekcji Wykrywanie portalu przechwytującego wybierz jedną z opcji:
    • Wykrywanie portalu przechwytującego jest wyłączone – to jest ustawienie domyślne. ChromeOS nie wykrywa stron logowania w sieciach zarządzanych zdefiniowanych w konsoli administracyjnej. Użytkownicy nie są proszeni o zalogowanie się w sieci.
    • Wykrywanie portalu przechwytującego włączone – ChromeOS wykrywa strony logowania. Użytkownicy są proszeni o zalogowanie się w sieci. Domyślnie sprawdzane są zarówno adresy URL HTTPS, jak i HTTP. W razie potrzeby zaznacz pole Tylko sondy internetowe HTTP.
12. Kliknij Zapisz. Możesz też kliknąć Zastąp w przypadku jednostki organizacyjnej.

    Aby później przywrócić odziedziczoną wartość, kliknij Odziedzicz.

Dodana konfiguracja jest wyświetlana w sekcji Wi-Fi wraz z nazwą, identyfikatorem SSID i platformami, na których jest włączona. W kolumnie Włączono w: zobaczysz, że ikony platform, dla których konfiguracja jest włączona, są niebieskie, a ikony platform, dla których konfiguracja jest wyłączona – szare. Możesz też najechać na poszczególne ikony, by sprawdzić stan konfiguracji.

Dodatkowe uwagi związane z konfiguracją sieci Wi-Fi

• Po skonfigurowaniu sieci Wi-Fi (ale przed zmianą hasła) skonfiguruj inną sieć, by użytkownicy mogli pobrać zaktualizowane ustawienia Wi-Fi na swoje urządzenia.
• Zidentyfikowanie ukrytych sieci przez urządzenia z Androidem może trochę potrwać.

Zanim zaczniesz: jeśli musisz skonfigurować dział lub zespół dla tego ustawienia, przeczytaj artykuł Dodawanie jednostki organizacyjnej.

1. W konsoli administracyjnej Google otwórz Menu  Urządzenia Sieci. 

   Otwórz stronę Sieci

   Wymaga uprawnień administratora Ustawienia urządzeń udostępnionych.

2. (Opcjonalnie) Aby zastosować ustawienie na potrzeby działu lub zespołu, z boku wybierz jednostkę organizacyjną.
3. Kliknij Utwórz sieć Ethernet. Jeśli masz już skonfigurowaną sieć Ethernet, kliknij Ethernet Dodaj sieć Ethernet.
4. W sekcji Dostęp do platform wybierz platformy urządzeń, które mogą korzystać z tej sieci.
5. W sekcji Szczegóły wpisz te informacje:
   1. Nazwa – nazwa sieci Ethernet używana w konsoli administracyjnej.
   2. Uwierzytelnianie – wybierz odpowiednią metodę uwierzytelniania: Brak lub Enterprise (802.1X).
6. W przypadku metody Enterprise (802.1X) wybierz protokół EAP i skonfiguruj następujące opcje:
   1. Protokół PEAP:
      1. (Opcjonalnie) Wybierz wewnętrzny protokół do użycia. W większości konfiguracji sprawdza się ustawienie Automatycznie.
      2. (Opcjonalnie) W polu Tożsamość zewnętrzna wpisz tożsamość użytkownika przedstawianą protokołowi zewnętrznemu sieci. Tożsamość obsługuje zmienne nazw użytkownika.
      3. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      4. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
      5. (Wymagane na Androidzie 13 lub nowszym, w innych wersjach opcjonalne) Wybierz urząd certyfikacji serwera.
         Uwaga: w przypadku Androida 13 i nowszych opcje Domyślne urzędy certyfikacji systemu i Nie sprawdzaj (niebezpieczne) nie są obsługiwane.
      6. (Wymagane na Androidzie 13 i nowszych, w innych wersjach opcjonalne, ale zalecane) W polu Dopasowanie sufiksu domeny certyfikatu serwera wpisz co najmniej 1 sufiks.
         Uwaga: urządzenie łączy się z siecią Ethernet tylko wtedy, gdy nazwa DNS podmiotu CommonName lub SubjectAlternativeName w certyfikacie serwera uwierzytelniania jest zgodna z jednym z podanych sufiksów.
   2. Protokół LEAP:
      1. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      2. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
   3. W przypadku protokołu EAP-TLS:
      1. W przypadku opcji Maksymalna wersja TLS wybierz najwyższą wersję protokołu Transport Layer Security (TLS), która może być używana w przypadku połączeń Ethernet.
      2. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      3. (Wymagane na Androidzie 13 lub nowszym, w innych wersjach opcjonalne) Wybierz urząd certyfikacji serwera.
         Uwaga: w przypadku Androida 13 i nowszych opcje Domyślne urzędy certyfikacji systemu i Nie sprawdzaj (niebezpieczne) nie są obsługiwane.
      4. (Wymagane na Androidzie 13 i nowszych, w innych wersjach opcjonalne, ale zalecane) W polu Dopasowanie sufiksu domeny certyfikatu serwera wpisz co najmniej 1 sufiks.
         Uwaga: urządzenie łączy się z siecią Ethernet tylko wtedy, gdy nazwa DNS podmiotu CommonName lub SubjectAlternativeName w certyfikacie serwera uwierzytelniania jest zgodna z jednym z podanych sufiksów.
      5. W sekcji Typ obsługi administracyjnej wybierz opcję:
         • Profil SCEP – wybierz profil SCEP, który chcesz zastosować do tej sieci. Więcej informacji
         • Wzorzec certyfikatu – wpisz URL rejestracji klienta. Podaj co najmniej 1 wartość w polu Wzorzec wystawcy lub Wzorzec tematu.
           Każda podana wartość musi dokładnie odpowiadać danej wartości określonej w certyfikacie. W przeciwnym razie certyfikat nie będzie używany. Serwer powinien dostarczyć certyfikat z tagiem keygen HTML5.
   4. Protokół EAP-TTLS:
      1. (Opcjonalnie) Wybierz wewnętrzny protokół do użycia. Ustawienie „Automatycznie” sprawdza się w większości konfiguracji.
      2. (Opcjonalnie) W polu Tożsamość zewnętrzna wpisz tożsamość użytkownika przedstawianą protokołowi zewnętrznemu sieci. Tożsamość obsługuje zmienne nazw użytkownika.
      3. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      4. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
      5. (Wymagane na Androidzie 13 lub nowszym, w innych wersjach opcjonalne) Wybierz urząd certyfikacji serwera.
         Uwaga: w przypadku Androida 13 i nowszych opcje Domyślne urzędy certyfikacji systemu i Nie sprawdzaj (niebezpieczne) nie są obsługiwane.
      6. (Wymagane na Androidzie 13 i nowszych, w innych wersjach opcjonalne, ale zalecane) W polu Dopasowanie sufiksu domeny certyfikatu serwera wpisz co najmniej 1 sufiks.
         Uwaga: urządzenie łączy się z siecią Ethernet tylko wtedy, gdy nazwa DNS podmiotu CommonName lub SubjectAlternativeName w certyfikacie serwera uwierzytelniania jest zgodna z jednym z podanych sufiksów.
   5. Protokół EAP-PWD:
      1. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika używaną do administrowania siecią. Obsługuje ona zmienne nazw użytkownika.
      2. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
7. (Opcjonalnie) Zaznacz pole Zezwalaj na konfigurowanie adresu IP na urządzeniu (tylko ChromeOS).
8. Skonfiguruj ustawienia sieciowego serwera proxy:
   1. Wybierz typ serwera proxy:
      • Bezpośrednie połączenie internetowe – pozwala na bezpośredni dostęp do wszystkich stron internetowych bez używania serwera proxy. Uwaga: bezpośrednie połączenie internetowe nie jest obsługiwane na tabletach z Androidem, których użytkownicy korzystają z wersji Education.
      • Ręczna konfiguracja serwera proxy – możesz skonfigurować serwer proxy dla wszystkich lub niektórych domen i adresów IP:
        1. Wybierz tryb serwera proxy HTTP. Możesz skonfigurować tylko host SOCKS, jeden host proxy HTTP dla wszystkich protokołów lub różne hosty proxy HTTP dla protokołów.
        2. Dla każdego hosta wpisz adres IP hosta serwera i numer portu do użycia.
        3. Aby w przypadku niektórych domen lub adresów IP serwer proxy był pomijany (nie jest to możliwe w przypadku urządzeń z iOS), w polu Domeny nie korzystające z serwera proxy wpisz je jako listę rozdzieloną przecinkami (bez spacji). Możesz używać symboli wieloznacznych. Aby na przykład dodać wszystkie adresy zawierające google.com, wpisz *google.com*.
      • Automatyczna konfiguracja serwera proxy – pozwala określić serwer proxy za pomocą pliku automatycznej konfiguracji serwera proxy (.pac). Wpisz adres URL pliku PAC.
      • Protokół WPAD (Web Proxy Autodiscovery) – pozwala urządzeniom na wykrywanie używanego serwera proxy.
   2. Jeśli używasz serwera proxy z uwierzytelnianiem, zezwól na wszystkie nazwy hostów z tej listy.
      Uwaga: ChromeOS obsługuje uwierzytelniane serwery proxy tylko w przeglądarce. Nie obsługuje ich w ruchu niedotyczącym użytkownika ani ruchu pochodzącym z aplikacji na Androida czy maszyn wirtualnych.
9. (Opcjonalnie) W sekcji ustawień DNS wykonaj te czynności:
   1. Dodaj statyczne serwery DNS.
      Każdy adres IP musi być w oddzielnym wierszu. Aby używać serwerów DNS z DHCP, pozostaw to pole puste.
   2. Skonfiguruj niestandardowe domeny wyszukiwania.
      Wpisz jedną domenę w każdym wierszu. Aby używać wartości z DHCP, pozostaw to pole puste.
10. Kliknij Zapisz. Możesz też kliknąć Zastąp w przypadku jednostki organizacyjnej.

    Aby później przywrócić odziedziczoną wartość, kliknij Odziedzicz.

Dodana konfiguracja jest wyświetlana w sekcji Ethernet wraz z nazwą, identyfikatorem SSID i platformami, na których jest włączona. W kolumnie Włączono w: zobaczysz, że ikony platform, dla których konfiguracja jest włączona, są niebieskie, a ikony platform, dla których konfiguracja jest wyłączona – szare. Możesz też najechać na poszczególne ikony, by sprawdzić stan konfiguracji.

Uwaga: ze względu na ograniczenia konfiguracji ChromeOS pozwala na obsługę tylko jednego profilu sieci Ethernet.

Pobierz aplikację z Chrome Web Store. Możesz instalować i konfigurować aplikacje VPN innych firm, tak jak wszystkie inne aplikacje Chrome. Więcej informacji znajdziesz w artykule Ustawianie zasad Chrome dla jednej aplikacji.

Dotyczy zarządzanych urządzeń z ChromeOS i innych urządzeń z ChromeOS.

Zanim zaczniesz: jeśli musisz skonfigurować dział lub zespół dla tego ustawienia, przeczytaj artykuł Dodawanie jednostki organizacyjnej.

1. W konsoli administracyjnej Google otwórz Menu  Urządzenia Sieci. 

   Otwórz stronę Sieci

   Wymaga uprawnień administratora Ustawienia urządzeń udostępnionych.

2. (Opcjonalnie) Aby zastosować ustawienie na potrzeby działu lub zespołu, z boku wybierz jednostkę organizacyjną.
3. Kliknij Utwórz sieć VPN.
4. Wybierz platformę, by zezwolić na dostęp do tej sieci VPN.
5. Wpisz szczegóły sieci VPN:
   1. Nazwa – nazwa sieci VPN używana w konsoli administracyjnej.
   2. Host zdalny – adres IP lub pełna nazwa hosta serwera zapewniającego dostęp do sieci VPN.
   3. (Opcjonalnie) Aby urządzenia automatycznie łączyły się z tą siecią VPN, zaznacz pole Łącz automatycznie.
   4. Typ sieci VPN – wybierz rodzaj sieci VPN.
      Uwaga: konsola administracyjna może przekazywać tylko niektóre konfiguracje sieci OpenVPN. Nie może na przykład przekazywać konfiguracji sieci OpenVPN korzystających z uwierzytelniania TLS.
   5. Jeśli wybierzesz L2TP przez IPsec ze wstępnie udostępnionym kluczem:
      1. Podaj wstępnie udostępniony klucz niezbędny do nawiązania połączenia z siecią VPN. Po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
      2. Wpisz nazwę użytkownika wykorzystywaną do nawiązywania połączenia z siecią VPN. Obsługuje zmienne nazw użytkownika.
      3. (Opcjonalnie) Wpisz hasło. Jeśli używasz zmiennej nazwy użytkownika, nie wpisuj hasła. Uwaga: po zapisaniu konfiguracji ta wartość będzie niewidoczna.
   6. Jeśli wybierzesz OpenVPN:
      1. (Opcjonalnie) Wpisz port, który ma być używany do nawiązywania połączenia z hostem zdalnym.
      2. Wybierz protokół, który ma być używany do przesyłania ruchu w sieci VPN.
      3. Wybierz, które urzędy mogą uwierzytelniać certyfikaty przekazywane przez połączenie sieciowe.
         Wybierz z przesłanych wcześniej certyfikatów.
      4. Jeśli serwer wymaga certyfikatów klienta, zaznacz pole Użyj URL-a rejestracji klienta. W sekcji Typ obsługi administracyjnej wybierz opcję:
         • Profil SCEP – wybierz profil SCEP, który chcesz zastosować do tej sieci. Więcej informacji
         • Wzorzec certyfikatu – wpisz URL rejestracji klienta. Podaj co najmniej 1 wartość w polu Wzorzec wystawcy lub Wzorzec tematu.
           Każda podana wartość musi dokładnie odpowiadać danej wartości określonej w certyfikacie. W przeciwnym razie certyfikat nie będzie używany. Serwer powinien dostarczyć certyfikat z tagiem keygen HTML5.
6. W polu Nazwa użytkownika wpisz nazwę użytkownika sieci OpenVPN (obsługuje zmienne nazw użytkownika) lub pozostaw puste pole, jeśli podczas logowania mają być wymagane dane logowania konkretnego użytkownika.
7. W polu Hasło wpisz hasło sieci OpenVPN lub pozostaw puste pole, jeśli podczas logowania mają być wymagane dane logowania konkretnego użytkownika.
8. Skonfiguruj ustawienia sieciowego serwera proxy:
   1. Wybierz typ serwera proxy:
      • Bezpośrednie połączenie internetowe – pozwala na bezpośredni dostęp do wszystkich stron internetowych bez używania serwera proxy.
      • Ręczna konfiguracja serwera proxy – możesz skonfigurować serwer proxy dla wszystkich lub niektórych domen i adresów IP:
        1. Wybierz tryb serwera proxy HTTP. Możesz skonfigurować tylko host SOCKS, jeden host proxy HTTP dla wszystkich protokołów lub różne hosty proxy HTTP dla protokołów.
        2. Dla każdego hosta wpisz adres IP hosta serwera i numer portu do użycia.
        3. Aby w przypadku niektórych domen lub adresów IP serwer proxy był pomijany (nie jest to możliwe w przypadku urządzeń z iOS), w polu „Domeny nie korzystające z serwera proxy” wpisz je jako listę rozdzieloną przecinkami (bez spacji). Możesz używać symboli wieloznacznych. Aby na przykład dodać wszystkie adresy zawierające google.com, wpisz *google.com*.
      • Automatyczna konfiguracja serwera proxy – pozwala określić serwer proxy za pomocą pliku automatycznej konfiguracji serwera proxy (.pac). Wpisz adres URL pliku PAC.
      • Protokół WPAD (Web Proxy Autodiscovery) – pozwala urządzeniom na wykrywanie używanego serwera proxy.
9. Kliknij Zapisz. Możesz też kliknąć Zastąp w przypadku jednostki organizacyjnej.

   Aby później przywrócić odziedziczoną wartość, kliknij Odziedzicz.

Dodana konfiguracja jest wyświetlana w sekcji VPN wraz z nazwą, identyfikatorem SSID i platformami, na których jest włączona. W kolumnie Włączono w: zobaczysz, że ikony platform, dla których konfiguracja jest włączona, są niebieskie, a ikony platform, dla których konfiguracja jest wyłączona – szare. Możesz też najechać na poszczególne ikony, by sprawdzić stan konfiguracji.

Dotyczy urządzeń z ChromeOS w wersji 101 lub nowszej.

Użytkownicy mogą używać karty eSIM na urządzeniach z ChromeOS zamiast fizycznej karty SIM.

Zanim zaczniesz

• Aby zastosować ustawienie do określonych użytkowników, dodaj ich konta do jednostki organizacyjnej.
• Rejestrowanie urządzeń z ChromeOS
• Kup pakiety danych eSIM od operatora komórkowego.
• Skontaktuj się z operatorem komórkowym i poproś o aktywacyjny URL, który musisz wpisać w konsoli administracyjnej podczas konfiguracji. W razie potrzeby pobierz listę urządzeń z ChromeOS i wyślij ją do operatora. Pobrany plik CSV zawiera szczegółowe informacje MEID/IMEI i EID potrzebne dostawcy. Więcej informacji znajdziesz w artykule Wyświetlanie szczegółowych informacji o urządzeniach z ChromeOS.
• Karta eSim jest obsługiwana na urządzeniach z ChromeOS opartych na platformie Qualcomm 7C lub GL-850, o ile producent OEM umieścił w gnieździe SIM osobną plastikową kartę eSIM.

Instrukcje

1. W konsoli administracyjnej Google otwórz Menu  Urządzenia Sieci. 

   Otwórz stronę Sieci

   Wymaga uprawnień administratora Ustawienia urządzeń udostępnionych.

2. (Opcjonalnie) Aby zastosować ustawienie na potrzeby działu lub zespołu, z boku wybierz jednostkę organizacyjną.
3. Kliknij Utwórz sieć komórkową.
4. W sekcji Dostęp do platform dla opcji Chromebooki (wg zasad dotyczących urządzeń) zaznacz pole Włączone.
   • Jeśli później odznaczysz pole Włączone, istniejące sieci powiązane z tą konfiguracją staną się niezarządzane. Użyj opcji Zresetuj kartę eSIM, aby trwale usunąć profile eSIM z urządzeń. Poznaj szczegóły urządzeń z ChromeOS
5. W sekcji Szczegóły wpisz te informacje:
   • Nazwa – nazwa sieci komórkowej używana w konsoli administracyjnej.
   • Masz do wyboru te opcje:
     • Adres URL SMDP+ – kod aktywacyjny eSIM, adres URL SMDP+, który ma być użyty do aktywowania profilu eSIM urządzenia. Użyj formatu: LPA:1$SMDP_SERVER_ADDRESS$OPTIONAL_MATCHING_ID
     • Adres URL SMDS: kod aktywacyjny eSIM (adres URL SMDS), który służy do aktywowania profilu eSIM urządzenia. Użyj formatu: LPA:1$SMDS_SERVER_ADDRESS$
6. Kliknij Zapisz.

Wskazówka: po zapisaniu sieci nie można zmienić SM-DP+ na SM-DS ani odwrotnie ani nie można zmienić kodu aktywacyjnego.

Zasada adresu URL SMDP+ jest używana tylko do aktywacji – nie identyfikuje profilu komórkowego. Po aktywowaniu i skonfigurowaniu profilu eSIM jedynym sposobem na usunięcie profilu jest zresetowanie karty eSIM. Poznaj szczegóły urządzeń z ChromeOS

Urządzenia z Chrome i urządzenia z Androidem można skonfigurować w taki sposób, by automatycznie próbowały nawiązywać połączenie z bezpieczną siecią, korzystając z nazwy użytkownika lub danych uwierzytelniających tożsamości definiowanych przez zasady. Możesz na przykład określić nazwę użytkownika lub pełny adres e-mail zalogowanego użytkownika, dzięki czemu do uwierzytelnienia wymagane jest tylko podanie hasła.

Aby móc korzystać z tej funkcji na urządzeniach z ChromeOS, podaj jedną z poniższych zmiennych w polu Nazwa użytkownika lub Tożsamość zewnętrzna podczas konfigurowania zabezpieczeń Enterprise (802.1x), WPA/WPA2/WPA3 Enterprise (802.1x), Dynamic WEP (802.1x) lub sieci VPN.

Jeśli zmienna ${PASSWORD} zostanie określona podczas konfiguracji zabezpieczeń 802.1x na urządzeniu z ChromeOS, to do zalogowania zostanie użyte hasło aktualnie zalogowanego użytkownika. W przeciwnym razie użytkownik musi samodzielnie podać hasło.

Wpisz tekst zmiennej dokładnie tak, jak podano w kolumnie Zmienna w tabeli poniżej. Na przykład wpisz ${LOGIN_ID}, aby system zastąpił tę zmienną jej wartością – jnowak.

Uwaga:

• Zmienne ${CERT_SAN_EMAIL} i ${CERT_SAN_UPN} umożliwiają odczyt wyłącznie pola alternatywnej nazwy tematu X509v3 certyfikatu. Nie umożliwiają odczytu pól znajdujących się w polu Nazwa tematu.
• Jeśli certyfikat klienta nie zawiera pól wskazanych jako pola do zastąpienia, operacja zastępowania nie zostanie przeprowadzona i dosłowna zmienna ciągu podana w polu tożsamości nie ulegnie zmianie.
• Zastępowanie oparte na certyfikacie działa tylko w sieciach Wi-Fi. Nie działa w sieciach VPN.
• W Chrome 68 i nowszych wersjach automatyczne łączenie i uwierzytelnianie przy użyciu zmiennej ${PASSWORD} działa na wszystkich urządzeniach. W przypadku Chrome 66 i 67 ta funkcja działa tylko na zarejestrowanych urządzeniach.

Urządzenia z ChromeOS możesz skonfigurować w taki sposób, aby automatycznie łączyły się z siecią. Po włączeniu tej opcji urządzenie z ChromeOS może automatycznie łączyć się tylko z sieciami Wi-Fi skonfigurowanymi w Twojej organizacji.

1. W konsoli administracyjnej Google otwórz Menu  Urządzenia Sieci. 

   Otwórz stronę Sieci

   Wymaga uprawnień administratora Ustawienia urządzeń udostępnionych.

2. (Opcjonalnie) Aby zastosować ustawienie na potrzeby działu lub zespołu, z boku wybierz jednostkę organizacyjną.
3. Kliknij Ustawienia ogólne Łączenie automatyczne.
4. Zaznacz pole Zezwalaj na automatycznie łączenie tylko z sieciami zarządzanymi.
5. Kliknij Zapisz. Możesz też kliknąć Zastąp w przypadku jednostki organizacyjnej.

   Aby później przywrócić odziedziczoną wartość, kliknij Odziedzicz.

Uwaga: nawet jeśli to ustawienie jest włączone, użytkownicy nadal mogą ręcznie połączyć urządzenia z ChromeOS z siecią niezarządzaną za pomocą kabla Ethernet. Po podłączeniu kabla Ethernet urządzenie automatycznie połączy się z dostępną siecią niezależnie od tego, czy użytkownik jest zalogowany w profilu zarządzanym.

Jak działa automatyczne łączenie z sieciami EAP-TLS na urządzeniach z Chrome 40 i nowszych?

Jeśli połączysz się z siecią EAP-TLS (sieć oparta na certyfikacie klienta) na urządzeniach z ChromeOS 40 lub nowszą wersją, urządzenia te wykonają opisane niżej czynności:

• Gdy rozszerzenie zainstaluje certyfikaty klienta, urządzenia będą automatycznie nawiązywać połączenie z siecią EAP-TLS (sieć oparta na certyfikacie klienta).
• Wystarczy, że zalogujesz się 1 raz (nawet w trybie tymczasowym), a w przyszłości urządzenie automatycznie przełączy się na sieć opartą na certyfikacie, gdy tylko dostępne będą sieć EAP-TLS i certyfikat urządzenia.
• Jeśli w konsoli administracyjnej została skonfigurowana dowolna sieć zarządzana dla wszystkich urządzeń (niekoniecznie oparta na certyfikacie), na ekranie logowania automatycznie nawiązywane będzie połączenie z siecią zarządzaną z „najlepszymi” zabezpieczeniami.

Jak działa automatyczne łączenie z sieciami innymi niż EAP-TLS na urządzeniach z Chrome 40 lub nowszą wersją

W przypadku sieci 802.1X, która nie jest siecią EAP-TLS, użytkownicy muszą ręcznie połączyć się z siecią 802.1X przy pierwszym logowaniu się na urządzeniu, jeśli każdy użytkownik ma inne dane logowania do sieci. Ta konfiguracja ręczna jest wymagana nawet po włączeniu automatycznego łączenia i skonfigurowaniu danych logowania ze zmiennymi. Po ręcznym nawiązaniu pierwszego połączenia dane logowania zostaną zapisane w profilu użytkownika na urządzeniu. W przyszłości podczas logowania połączenie z siecią będzie nawiązywane automatycznie.

Dotyczy Chrome w wersji 72 lub nowszej.

Jeśli masz włączoną funkcję automatycznego łączenia i jest dostępnych kilka sieci, urządzenie z ChromeOS wybiera sieć na podstawie wymienionych poniżej kryteriów (w podanej kolejności). Jeśli wiele sieci spełnia dane kryterium, stosowane jest kolejne.

1. Technologia – preferowane są sieci Ethernet przed Wi-Fi oraz Wi-Fi przez sieciami komórkowymi.
2. Sieć preferowana – urządzenia łączą się z preferowaną siecią Wi-Fi ustawioną przez użytkownika. Więcej informacji znajdziesz w artykule Zarządzanie sieciami Wi-Fi > Wybieranie sieci preferowanej.
3. Zarządzanie – preferowane są sieci zarządzane skonfigurowane przy użyciu zasad przed sieciami niezarządzanymi z konfiguracją użytkownika czy urządzenia.
4. Poziom zabezpieczeń – preferowane są sieci zabezpieczone protokołem TLS przed sieciami zabezpieczonymi kluczem PSK. Sieć otwarta jest wybierana tylko wtedy, gdy nie jest dostępna żadna sieć TLS ani PSK.
5. Sieci skonfigurowane przez użytkownika są preferowane przed sieciami skonfigurowanymi przez urządzenie.